ANNEANNEMİZİN “BETON” YORGANLARI YOK OLMAYA YÜZ TUTTU!

Gün geçtikçe teknolojik ve ekonomik şartlar nedeniyle bir meslek kaybolmaya yüz tutumasın. Aydın Köşk ilçesinde yorgancılık yapan Hüsnü Ergen’den mesleğin bugününü ve geleceğini konuştuk.

Hüsnü Ergen; Yirmi beş yaşındayım. Yorgancılık mesleğini çıraklığımı da sayarsan 11 yıldır yapıyorum. Ustan Başçayır köyünde. O da mesleğe devam ediyor. Ben çıraklığa başladığımda ustamın iki kalfası vardı. Şimdi çırak bulamıyoruz O bakımdan bu mesleğin geleceğini çok parlak görmüyorum. İnsanlarımız böyle el işçiliğine, el sanatlarına pek alaka göstermiyor.

Ustamda bir çırak var da onun da akıbeti ne olacak bilemiyorum. Yetişen yok yani. Hazır ürünler, makina dikimi ürünler. silokon ürünler, hazır yastık ve yorganlar, baza yataklar mesleğin bitmesine sebep oluyor diye düşünüyorum. Günün şartlarında bizim yaptığımız el işçiliği. Pahalı gelebiliyor insanlara. Şu anda bizim burası için söylüyorum düğünler olduğunda talep oluyor. Çeyizlere yatak, yorgan koyulması köylerimizde devam etmese meslek çok hızlı biter. Onlar devam ettiği sürece az veya çok devam edilir. Tabi nasıl devam edilir, ne kadar devam edilir orası ayrı konu.

Çırak bulabilsek sabır ve sebat eden bu işten de geçimini temin edebileceğini düşünen bir çırak en az 3 ile 4 yıl arasında bir süreyi bizimle çalışmak durumunda. Bizim kullandığımız malzemeler çarşafı var, yüzü var, pamuğu var. Bunların fiyatları yani malzemeler pahalı. El işçiliğini bu malzemelerle nasıl ucuz işçilik yaparsın ki. Eskiden hallaçcılar vardı. Şimdi onlar bitti. Makinalar işliyor pamuğu.

Eskiden yorganlar 5-6 kilo pamuktan yapılırdı. Şimdi havalar herhalde fazla soğuk olmuyor. Battaniye gibi istiyor. 3 kilo pamuktan yaptığımız çok oluyor. Hafif olsun diyor yorgan diktiren.  Anneannelerimizin beton yorganları olmuyor artık. Bir yorganı isteğe bağlı olarak sıkı bir çalışma ile bir günde en fazla iki günde bitirebilirim. Şu tezgahın üstünde akşama kadar yorgan işleyip bazen yemek bile yemiyoruz. Sabahtan akşama elinde iğne sürekli işlemen lazım. İşin o.

Mesleği bırakacağım benden sonra bu işe devam edecek bir çırak bulamıyorum. Benim haricimde Köşk’te üç tane daha yorgancı var. Hiç birimizde çırak yok. Bu mesleğin devam edebilmesi için insanlarımız hazırı tercih edeceğine esnafımızdan tercih etmeli.  Bu işin geçim sağlayacağını, para kazandırdığını gören anneler babalar çocukları çırak olarak gönderir, gelir işi öğrenir ve nesilden nesile aktarılır. Kimseye kızmamak lazım. Sonuçta her şey gelip paraya dayanıyor.

YÖRESEL HABER SERVİSİ